ستاره و لبخند

عید فطر که رفته بودم سردشت، یه شب که بیرون خونه بودم، نمی‌دونم چی شد که سرمو بالا گرفتم و یهو آسمونو دیدم که پر ستاره‌ست. سال‌ها بود که آسمون پر ستاره رو فراموش کرده بودم. کلی ذوق زده شدم. اولین چیزی که به ذهنم رسید، این بود که بگردم و ستاره‌مو پیدا کنم. شاید بیشتر از شش هفت سال بود که ستاره‌مو ندیده بودم. ستاره‌م خیلی خاطره برام زندگی کرد: روزایی که شباش زیر درخت‌ها رو به آسمون دراز می‌کشیدیم و ستاره‌ها رو نگاه می‌کردیم. روزهایی که فکر می کردیم هر کسی تو آسمون یه ستاره داره که با تولدش به دنیا اومده و با مرگش هم خاموش می‌شه. روزهایی که یکی از نگرانی‌های بزرگم این بود که چرا نمی‌دونم کدوم ستاره‌ی آسمون مال منه؟ روزهایی که تصمیم گرفتم که یه ستاره رو نشون کنم که مال خودم باشه و شب‌ها برم نگاش کنم و بهش لبخند بزنم. روزهایی که دغدغه‌ام این بود که یه ستاره‌ی کوچیک کم نور، تو یه گوشه‌ی پرت آسمون، انتخاب کنم که خیلی از شب‌ها نتونم ببینمش و بهش لبخند بزنم ولی در عوض خیالم راحت باشه که احتمالش خیلی کمه که کس دیگه‌ای هم این ستاره رو برا خودش نشون کرده باشه یا یه ستاره‌ی پرنور رو انتخاب کنم که هر شب ببینمش و بهش لبخند بزنم ولی خطر اینو به جون بخرم که ممکنه ستاره‌ی من ستاره‌ی یکی دیگه هم باشه (و آخرش هم یه چیزی بین این دو تا رو انتخاب کردم که به دومی نزدیک‌تر بود)، روزهایی که دغدغه‌ام این بود که کسی نفهمه ستاره‌م کدومه و از کسی هم نشونی ستاره‌شو نپرسم که ستاره‌م یگانگی‌شو برام از دست نده و شادی‌هام ازم گرفته نشه، روزهایی که با دوستامون آسمونو نگاه می‌کردیم و همگی به ستاره‌هامون لبخند می‌زدیم و خدا می‌دونه که چندتامون به یه ستاره لبخند می‌زدیم! روزهایی که شاد بودیم و سوسو زدن یه ستاره، دلیل بزرگی بود برای لبخندها و شادی‌هایمان….

ستاره و لبخند

2 دیدگاه برای «ستاره و لبخند»

  1. مریم گفت:

    چند وفت پیش که شیراز رفتم اولین چیزی که وقتی از هواپیما پیاده شدم نظرمو جلب کرد، تعداد ستاره های بالا سرم بود….. دلم نمیخواست چشم ازش بردارم… دلم واسه خوابیدن زیر آسمون تنگ شده بود… با اینکه فقط یکبار تجربه اش کردم…. واقعا دلم میخواستش…..
    اینبار هم که کرمانشاه رفتم همین حس رو داشتم… آسمونش ستاره داشت و راننده ایی که داشت خاطراتشو از خوابیدن رو پشت بوم تعریف میکرد و حسرت دوباره من……
    و این متن…. 🙁
    خوش به حالت کودکی خوبی داشتی که تو طبیعت قشنگ بوده….. راجع به ستاره داشتن هم هیچوقت دلم نمیخواست هیچکدومشو داشته باشم… با اینکه بهش فکر میکردم! شاید واسه همینم هیچ ستاره ایی تو آسمونم نیست!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.